غافل له دنیا

نمن جور جاران رنگ و دماخم

زرد بیسه بوسان وشک بیه باخم

جور عزیز مرده شین و زاریمه

افاقه نیری درد کاریمه

پیری و هزار عیب بین و زوال

بیمسه تویلکی بری دم بطال

قامتم پیر وینه دار توی

بی قرپ و حرمت ناخاله بی روی

چند تیر کاری نیشتن و جرگم

روزی هزار جا خوزو و مرگم

ایسه گفتمه هم کور و هم کر

گرفتار نه دس هزار درد سر

خدا یه چه بی نویسای و چارم

و زنی بردن دار و ندارم

درونم سزیا جرگم چون ایلک

ناله و زاریگم چین و فلک

هزاران زویخ و دل چنیمو

ریشه زندگی و بیخ کنیمو

ریشم صفید بی چون وفر کویان

درونم قل می جور آو طیان

ملحمی نمن پی زخم و دردم

خلقان عاجز نه آه سردم

ای دل کم بنال نی جامه پر درد

پیری دردی ون کس دواش نگرد

معارف دی بسه دل نور و تنگ

آخر عاقبت سر میوم نه سنگ

گشت مسافر کوچ رو رویم

غافل بی خور نه شیرین خویم