توشه آخرت

بیلن بنیوسم و خیــون جرگــــم

سیـه مپوشن له عــــزای مرگـــم

بیل تا بنیوســـم وه خیـون گرمم

صیورت ریش مه کن و بـان ترمم

هرکـس شیــن بکیــد و بان لـشم

عـــزاو او دنیــا کیــدن و بــشم

هرکس ریش بکید صیورت و بانم

با رکولهٔ گــناه بســید لــه شـــانم

قومیل عـشرتیل وصیــتم و هیور

و روژ مرگم شادی کن جور سیور

نه شیــون بـکن نه کلافـه ی دس

نه زحـمت بـیَن و بیــگانه وکس

دونیا ی بی وفای کاروان سرا رنگ

یه گـــر تی شادی جــار تـردلتنگ

هرچی بدوید را جیـفه و را مــال

گشت مینید و جـی را ژنو منـــال.

زه ریگ لو ماله و رنج کردید کـو

روژیگ که مرید نیود و نصیو تـو

نه مــالــو مــقـام رسیــد و داد د

نه کـس شنـوید دادو فـــریاد د

توشهٔ آخرت چا ره ی دردو بس

اعمـــال خیــره بـــوده فریاد رس