فلک فن نکی

دسم وه دامانت ، چنم فن نکی

چون جرده رای، قافلم نکی

بن چینه و یانم ریشه کن نکی

چون تجار دانم، غرق آو نکی

کشتیم گیر دام و گرداو نکی

چون درویش برگم ، وه کلپوس نکی

ورد زوانم ،وه یا دوس نکی

سرتا پای بالام ، سفید پوش نکی

ویلی کلفتم ، فراموش نکی

بساطم وه خاک ،سیاو تار نکی

هاو دم و یاران لیم بیزار نکی

تو راحم رحم ، من گنام کردن

مبو نه تقصیر ،بندت ویردن

اگر نکردم ، خاطرت ریشن

هنی تفاوت ، من و تو چیشن

تو راحم رحم ، صبور ستار

من ایجاد نه خاک ، عاصی عصیان بار

تو هایت و روی چرخ ، هفتمینوه

پی قصد چن کس، وه کمینوه

من افتاده خاک ، وه خمینوه

دیدم نمناکی ، وه اسرینه وه

صرف نظر کی ،گنای ویردم

پیر و پشیو حال، ویلان هردم

یه دی کی قانون ، آقاو نوکره

کی شرط انصاف، رعیت پروره

التجام ایدن ،کار ساز کریم

هم شادم بکی، وه وطن ویم

حسینم غریب، کردستان زیدم

غیر نه ذات تو ، نین امیدم

سهرابی گناش،نه حد ویردن

امیدش وه دس، شهنشای شرطن